agresywnie


agresywnie
agresywnie {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł. agresywnieej, {{/stl_8}}{{stl_7}}od przym. agresywny: Zachowywać się agresywnie. {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • agresywnie — agresywnieej przysłów. od agresywny (zwykle w zn. 2) Odezwać się, zachowywać się agresywnie …   Słownik języka polskiego

  • namolny — Agresywnie natrętny Eng. Aggressively obtrusive or importunate; difficult to get rid of …   Słownik Polskiego slangu

  • upierdliwy — Agresywnie natrętny Eng. Aggressively obtrusive, importunate, or overly meticulous; difficult to get rid of …   Słownik Polskiego slangu

  • słowo — 1. przestarz. Być (z kimś) po słowie «być (z kimś) zaręczonym»: – Żeni się pan? – Tak, po słowie jesteśmy. I. Newerly, Pamiątka. 2. Chwytać, łapać kogoś za słowa (słówka) «zwracać złośliwie uwagę na formę wypowiedzi, nie na jej treść, dopatrywać… …   Słownik frazeologiczny

  • czepiać się — ndk I, czepiać sięam się, czepiać sięasz się, czepiać sięaj się, czepiać sięał się czepić się dk VIa, czepiać siępię się, czepiać siępisz się, czep się, czepiać siępił się 1. «chwytać się, przytrzymywać się, zahaczać się, lgnąć» Czepiać się… …   Słownik języka polskiego

  • napastliwie — napastliwieej «w sposób zaczepny, złośliwy, wrogi; agresywnie, dokuczliwie» Zachowywać się napastliwie. Mówić, pisać o czymś, o kimś napastliwie …   Słownik języka polskiego

  • napaść — I ż V, DCMs. napaśćści; lm M. napaśćści 1. «napadnięcie, zwykle zbrojne, na kogoś albo na coś, zaatakowanie kogoś, zwykle znienacka, podstępnie, w celu obrabowania, pobicia itp.» Napaść zbrojna. Napaść nieprzyjaciela na kraj. Odeprzeć, wstrzymać… …   Słownik języka polskiego

  • szurać — ndk I, szuraćam, szuraćasz, szuraćają, szuraćaj, szuraćał szurnąć dk Va, szuraćnę, szuraćniesz, szuraćnij, szuraćnął, szuraćnęła, szuraćnęli, szuraćnąwszy 1. «posuwać, przesuwać coś, trzeć czymś o coś ze szmerem, z szelestem; ocierając się o coś… …   Słownik języka polskiego

  • targnąć — dk Va, targnąćnę, targnąćniesz, targnąćnij, targnąćnął, targnąćnęła, targnąćnęli, targnąćnięty, targnąćnąwszy forma dk czas. targać (p.) targnąć się 1. forma dk czas. targać się. 2. «wystąpić agresywnie przeciw komuś lub czemuś, porwać się na… …   Słownik języka polskiego

  • zaczepić — dk VIa, zaczepićpię, zaczepićpisz, zaczepićczep, zaczepićpił, zaczepićpiony zaczepiać ndk I, zaczepićam, zaczepićasz, zaczepićają, zaczepićaj, zaczepićał, zaczepićany 1. «umocować coś na czymś, przymocować do czegoś zahaczając, przypinając zwykle …   Słownik języka polskiego